Очередная ночь. Очередные страсти по Христу

Чарговая ноч. Чарговыя страсці па Хрысце. Бягом у карчму, каб выдаліць шкодную кісту. І наталіць бяздумнасці змрок густым тытунёвым дымам. Я памятаю час — быў паслухмяным сынам. І цяжар жыцця не вісеў выменем у каровы. Я быў закаханы ў яе, і ўсе былі здаровыя.. Цяпер толькі мераемся геніталіямі хвароб… Затое ясна, хто з атачэння не палена, а карысны… Высветліцца, калі раптам прыцісне нагой да асфальту. І хто падсцеле мат, калі з падвывертам сальта Ад проста так, ну альбо ад бязлітаснай нуды Захочаш зрабіць, кінуўшыся за спадніцай прагнай сукі… Не тое каб прыгажуня, як у Рычарда Гіра. Парве красоўкі, працярэ мазгі да дзірак… Такіх мы называем сябрам і давяраем душу І ведаем, што даруе, калі выпадкова спалохаюся… І будзем доўга памятаць, але са смехам, Пакуль спіна не абрасце калматым мехам. Пакуль сам-насам не дам дуба. Шануйце тых, хто не пайшоў трывожыць спячых. Але ці то мы так моцна здрабнелі духам, Ці мо па звычцы давяраем на гаўне тым мухам? Памёт жа ён па сутнасці — угнаенне глебы… Ці зразумее хто, наколькі мы заганныя У словах, справах, пад кожнай думкай хаваецца аналіз. Святара клічце, хай душы дыяліз Выканае па канону, так каб навекі Заплюшчыць вочы, спакойна самкнуўшы павекі… Чарговая ноч. Чарговая існасць на волі. Я зроду не бачыў такіх вырадкаў. Хай цяпер жыве ў свеце з усімі, не ўнутры. Чарговая ноч, прымі і ўсё сатры.

Kolejna noc. Kolejna pasja Chrystusa. Biegiem do knajpy, by usunąć złośliwą torbiel. I ugasić mrok bezmyślności gęstym dymem tytoniu. Pamiętam czas — byłem posłusznym synem. I brzemię życia nie wisiało jak wymię u krowy. Byłem w niej zakochany, i wszyscy byli zdrowi.. Teraz tylko mierzymy się genitaliami chorób… Za to wiadomo, kto z otoczenia nie jest kłodą, a się przyda… Okaże się, jeśli nagle przyciśnie cię butem do asfaltu. I kto podłoży matę, gdy z wywijasem salto Ot tak sobie, albo z bezlitosnej nudy Zechcesz zrobić, rzuciwszy się za spódnicą chciwej suki… Nie żadna tam Pretty Woman jak u Richarda Gere'a. Podrze adidasy, przetrze mózg do dziur… Takich nazywamy przyjacielem i powierzamy duszę I wiemy, że wybaczy, gdy przypadkiem stchórzę… I będziemy długo pamiętać, ale ze śmiechem, Póki plecy nie obrosną kudłatym futrem. Póki sam ze sobą nie kopnę w kalendarz. Ceńcie tych, co nie odeszli niepokoić śpiących. Ale czy to tak bardzo zmarnieliśmy duchem, Czy może z przyzwyczajenia ufamy tym muchom na gównie? Łajno to przecież w gruncie rzeczy nawóz dla gleby… Czy ktoś pojmie, jak bardzo jesteśmy zepsuci W słowach, czynach, pod każdą myślą kryje się analiza. Wołajcie księdza, niech duszy dializę Wykona według kanonu, tak by na wieki Zamknąć oczy, spokojnie zwierając powieki… Kolejna noc. Kolejna istota na wolności. Od urodzenia nie widziałem takich pomiotów. Niech teraz żyje w świecie ze wszystkimi, nie w środku. Kolejna noc, przyjmij i wszystko zmaż.

Another night. Another Passion of the Christ. Off to the bar at a run to cut out a nasty cyst. And quench the dark of mindlessness with thick tobacco smoke. I remember a time — I was an obedient son. And the burden of life didn't hang like a cow's udder. I was in love with her, and everyone was healthy.. Now we just compare the dicks of our diseases… But at least it's clear who around us is dead wood and who's good… It'll come clear, if life suddenly pins you with a boot to the asphalt. And who'll put down a mat when a twisty-flourish somersault, Just because, or out of merciless boredom, You decide to pull, chasing the skirt of some greedy bitch… Not exactly a Pretty Woman, Richard Gere-style. She'll tear up your sneakers, wear your brain down to holes… Such a one we call a friend, and entrust our soul, And know they'll forgive when by chance I chicken out… And we'll remember long, but with a laugh, Until our backs grow over with shaggy fur. Until, all on my own, I kick the bucket. Treasure those who haven't left to disturb the sleeping. But either we've grown that shallow in spirit, Or maybe out of habit we trust those flies on shit? Dung, after all, is basically fertilizer for the soil… Will anyone get how depraved we are In words, in deeds — beneath each thought there lurks analysis. Call the priest, let him perform the soul's dialysis By the canon, so that forever The eyes would close, the lids calmly shut… Another night. Another entity set free. Since I was spawned I've never seen such spawn. Let it now live in the world with everyone, not inside. Another night — accept, and wipe it all away.