Мае мовы
← Усе вершы

Вершы з табурэткі · 2025

Чарговая ноч. Чарговыя страсці па Хрысце

Чарговая ноч. Чарговыя страсці па Хрысце. Бягом у карчму, каб выдаліць шкодную кісту. І наталіць бяздумнасці змрок густым тытунёвым дымам. Я памятаю час — быў паслухмяным сынам. І цяжар жыцця не вісеў выменем у каровы. Я быў закаханы ў яе, і ўсе былі здаровыя.. Цяпер толькі мераемся геніталіямі хвароб… Затое ясна, хто з атачэння не палена, а карысны… Высветліцца, калі раптам прыцісне нагой да асфальту. І хто падсцеле мат, калі з падвывертам сальта Ад проста так, ну альбо ад бязлітаснай нуды Захочаш зрабіць, кінуўшыся за спадніцай прагнай сукі… Не тое каб прыгажуня, як у Рычарда Гіра. Парве красоўкі, працярэ мазгі да дзірак… Такіх мы называем сябрам і давяраем душу І ведаем, што даруе, калі выпадкова спалохаюся… І будзем доўга памятаць, але са смехам, Пакуль спіна не абрасце калматым мехам. Пакуль сам-насам не дам дуба. Шануйце тых, хто не пайшоў трывожыць спячых. Але ці то мы так моцна здрабнелі духам, Ці мо па звычцы давяраем на гаўне тым мухам? Памёт жа ён па сутнасці — угнаенне глебы… Ці зразумее хто, наколькі мы заганныя У словах, справах, пад кожнай думкай хаваецца аналіз. Святара клічце, хай душы дыяліз Выканае па канону, так каб навекі Заплюшчыць вочы, спакойна самкнуўшы павекі… Чарговая ноч. Чарговая існасць на волі. Я зроду не бачыў такіх вырадкаў. Хай цяпер жыве ў свеце з усімі, не ўнутры. Чарговая ноч, прымі і ўсё сатры.
Чарнавы пераклад, аўтар яго яшчэ правіць · напісана па-руску