Куда идти?

Куды ісці? Навокал гарыць агонь. І натоўпы прагных вачэй крояць мяса. З раздзяўленых ратоў напышлівы смурод Помпа качае праз пару звязак. Разок-другі паспрабуеш, і вось Ужо і ты крочыш у гэтым авангардзе. Рагочаш так — глядзі, парвеш жывот. Смяецца той, хто даў сігнал на старце. А чым не спорт — пацучыныя бегі? Ды навошта двухногім пацучыны досвед? Кішма кішыць бягучая рака. Гідка глядзець — амаль да ваніт. Духі Chanel — а душы так смярдзяць. І духі ў асноўным з пекла Уліваюць у дух святы наймацнейшы яд І кожны год становяцца галаднейшыя. Хай Бога няма. Дапусцім. Што тады? Дачлапаць неяк да фінішнага гонга. Жэрці, спаць і спаражняцца — вось дык так! Дайшлі да ўзроўню развіцця Кінг-Конга. Надзеі няма — надзея як клетка. Кайданы розуму для прагнай душы. Хай веры дрэва зламаныя галіны Зрастуцца павольна ў глушы свядомасці. Хай прынясе плады рух насустрач Да свабоды духу праз вечную працу. Прыйдзе момант страціць дар мовы. Ты ішоў дадому — і вось ты нарэшце тут.

Dokąd iść? Wokół płonie ogień. I tłumy chciwych oczu kroją mięso. Z rozdziawionych ust nadęty smród Pompa tłoczy przez parę strun. Raz-drugi spróbujesz i oto Już i ty maszerujesz w tej awangardzie. Rechoczesz tak — uważaj, pęknie ci brzuch. Śmieje się ten, kto dał sygnał na starcie. A czemu nie sport — szczurzy wyścig? Ale po co dwunogim szczurze doświadczenie? Roi się i kłębi pędząca rzeka. Wstrętnie patrzeć — prawie do wymiotów. Perfumy Chanel — a dusze tak cuchną. I duchy, przeważnie z piekielnych otchłani, Wlewają w Ducha Świętego najsilniejszy jad I z każdym rokiem są coraz bardziej głodne. Niech Boga nie ma. Załóżmy. Co wtedy? Doczłapać jakoś do gongu na mecie. Żreć, spać i wypróżniać się — no proszę! Doszliśmy do poziomu rozwoju King Konga. Nadziei nie ma — nadzieja jak klatka. Okowy rozumu dla spragnionej duszy. Niech wiary drzewa połamane gałęzie Zrosną się powoli w głuszy świadomości. Niech przyniesie owoce ruch naprzeciw Ku wolności ducha przez wieczny trud. Przyjdzie moment, by stracić dar mowy. Szedłeś do domu — i oto wreszcie tu jesteś.

Where to go? There's fire all around. And crowds of greedy eyes are hacking meat. From gaping mouths a pompous stench Is pumped out through a pair of vocal cords. You try it once or twice, and look — You're marching in this vanguard, too. You laugh so hard — careful, you'll split your gut. He laughs who fired the starting gun. And why not call it sport — the rat race? But what do two-legged creatures need with rats' experience? The running river teems and swarms. It's sickening to watch — almost to the point of puking. Chanel scents — but the souls just reek. And spirits, mostly from the pit of hell, Pour into the Holy Spirit the strongest venom And every year they're getting hungrier. So there's no God. Let's say. What then? Trudge somehow to the finish gong. Eat, sleep and defecate — well, how about that! We've reached the level of King Kong's development. There is no hope — hope's like a cage. The shackles of reason for a thirsting soul. Let the broken branches of faith's tree Slowly grow back together in the backwoods of the mind. Let movement bear its fruit — the move toward The freedom of the spirit through eternal toil. The moment comes to lose the gift of speech. You were walking home — and here at last you are.