Мае мовы
← Усе вершы

Вершы з табурэткі · 2025

Куды ісці?

Куды ісці? Навокал гарыць агонь. І натоўпы прагных вачэй крояць мяса. З раздзяўленых ратоў напышлівы смурод Помпа качае праз пару звязак. Разок-другі паспрабуеш, і вось Ужо і ты крочыш у гэтым авангардзе. Рагочаш так — глядзі, парвеш жывот. Смяецца той, хто даў сігнал на старце. А чым не спорт — пацучыныя бегі? Ды навошта двухногім пацучыны досвед? Кішма кішыць бягучая рака. Гідка глядзець — амаль да ваніт. Духі Chanel — а душы так смярдзяць. І духі ў асноўным з пекла Уліваюць у дух святы наймацнейшы яд І кожны год становяцца галаднейшыя. Хай Бога няма. Дапусцім. Што тады? Дачлапаць неяк да фінішнага гонга. Жэрці, спаць і спаражняцца — вось дык так! Дайшлі да ўзроўню развіцця Кінг-Конга. Надзеі няма — надзея як клетка. Кайданы розуму для прагнай душы. Хай веры дрэва зламаныя галіны Зрастуцца павольна ў глушы свядомасці. Хай прынясе плады рух насустрач Да свабоды духу праз вечную працу. Прыйдзе момант страціць дар мовы. Ты ішоў дадому — і вось ты нарэшце тут.
Чарнавы пераклад, аўтар яго яшчэ правіць · напісана па-руску