Вершы з табурэткі · 2025
Куды ісці?
Куды ісці? Навокал гарыць агонь.
І натоўпы прагных вачэй крояць мяса.
З раздзяўленых ратоў напышлівы смурод
Помпа качае праз пару звязак.
Разок-другі паспрабуеш, і вось
Ужо і ты крочыш у гэтым авангардзе.
Рагочаш так — глядзі, парвеш жывот.
Смяецца той, хто даў сігнал на старце.
А чым не спорт — пацучыныя бегі?
Ды навошта двухногім пацучыны досвед?
Кішма кішыць бягучая рака.
Гідка глядзець — амаль да ваніт.
Духі Chanel — а душы так смярдзяць.
І духі ў асноўным з пекла
Уліваюць у дух святы наймацнейшы яд
І кожны год становяцца галаднейшыя.
Хай Бога няма. Дапусцім. Што тады?
Дачлапаць неяк да фінішнага гонга.
Жэрці, спаць і спаражняцца — вось дык так!
Дайшлі да ўзроўню развіцця Кінг-Конга.
Надзеі няма — надзея як клетка.
Кайданы розуму для прагнай душы.
Хай веры дрэва зламаныя галіны
Зрастуцца павольна ў глушы свядомасці.
Хай прынясе плады рух насустрач
Да свабоды духу праз вечную працу.
Прыйдзе момант страціць дар мовы.
Ты ішоў дадому — і вось ты нарэшце тут.
Арыгінал · RU
Куда идти?
Куда идти? Вокруг горит огонь.
И толпы алчных глаз кромсают мясо.
Из ртов разинутых напыщенную вонь
Насос качает через пару связок.
Разок-другой попробуешь и вот
Уже и ты шагаешь в этом авангарде.
Хохочешь так - смотри, порвёшь живот.
Смеётся тот - кто дал сигнал на старте.
А чем не спорт - крысиные бега?
Но для чего двуногим крысий опыт?
Кишмя кишит бегущая река.
Противно наблюдать - почти до рвоты.
Духи Шанель - а души так смердят.
И духи в основном из преисподней
Вливают в дух святой мощнейший яд
И каждый год становятся голодней.
Пусть Бога нет. Допустим. Что тогда?
Дотопать как-нибудь до финишного гонга.
Жрать, спать и испражняться - вот так да!
Дошли до уровня развития Кинг Конга.
Надежды нет - надежда словно клетка.
Оковы разума для жаждущей души.
Пусть веры древа сломанные ветки
Срастутся медленно в сознания глуши.
Пусть принесёт плоды движение навстречу
К свободе духа через вечный труд.
Придёт момент лишиться дара речи.
Ты шёл домой - и вот ты наконец-то тут.