Человек это танец Бога

Чалавек — гэта танец Бога, Ды паводзіць сябе ўбога. І да запаветнай мары дарога Аддаляецца зноў і зноў. Нам паесці, паспаць нямнога, Ды каб не судзілі строга — Вось вянец шчасця незямнога. Праўда коле і ў вока, і ў броў.

Człowiek to taniec Boga, A prowadzi się nędznie, ubogo. I do wymarzonych celów droga Wciąż oddala się, znów i znów. Nam by zjeść i pospać choć trochę, I by nas nie sądzono srogo — Oto wieniec szczęścia nieziemskiego. Prawda kłuje i w oko, i w brew.

Man is the dance of God, Yet acts so wretched and so flawed. And the road to the dreams we adored Slips away again and again. All we want is some food and some sleep, And that no one would judge us too hard — That's the crown of unearthly bliss. Truth hits the nail and the thumb as well.