Братишка, помнишь как всё было?

Брацішка, памятаеш, як усё было? Хапалі ўсё, што нам плыло! Заганнасць замкнёнага кола — Адзін аднаму былі апора. Лёс нас на смак правяраў — Глыталі ўсё, нам было мала. Марылі буйна — а як інакш? Мы зможам усё, ці не так, брачо? Бывала, плакалі на кухні, Нашы вочы ў цемры не тухлі. Язык макалі ў алкаголі, Душа, крычучы, рвалася на волю. Мой друг, мы столькі прашагалі. Не сумавалі — проста зналі! Што будзем жыць нібыта ў казцы. Свабодна, але не па ўказцы. Братан, жадаю табе міру, Спакойнага вакол эфіру! Кайфуй і смакуй свой век! Вайа кон Дыяс, чалавек!

Braciszku, pamiętasz, jak to było? Braliśmy wszystko, co się nawinęło! Występność zamkniętego koła — Byliśmy dla siebie podporą. Los nas próbował na smak — Łykaliśmy wszystko, wciąż było mało. Marzyliśmy na grubo, jak inaczej? Damy radę ze wszystkim, prawda, bracho? Bywało, płakaliśmy w kuchni, Nasze oczy w ciemności nie gasły. Język maczaliśmy w alkoholu, Dusza z krzykiem rwała się na wolność. Mój przyjacielu, tyle przeszliśmy. Nie traciliśmy ducha, po prostu wiedzieliśmy! Że będziemy żyć jak w bajce. Wolni, ale nie pod czyjeś dyktando. Brachu, życzę ci pokoju I spokojnego eteru wokół! Ciesz się, odpływaj przez całe życie! Vaya con Dios, człowieku!

Bro, remember how it all went down? We grabbed whatever came around! The vice of a closed vicious circle — We were each other's prop and pillar. Fate kept tasting us, to test — We swallowed it all, and it wasn't enough. We dreamt big — how else, I guess? We can do it all, right, bracho? Sometimes we cried there in the kitchen, Our eyes in the dark never stopped glistening. We'd dip our tongues in alcohol, Screaming, the soul tore to break free of it all. My friend, we've walked so many miles. We didn't lose heart — we just knew! That we'd live as if in a fairy tale. Free — and not on anyone's cue. Bro, I wish you peace to keep, Calm airwaves all around! Chill and enjoy it, the whole life long! Vaya con Dios, my man!