Мае мовы
← Усе вершы

Вершы з табурэткі · 2022

Я вазьму за руку Вечнасць

...Я вазьму за руку Вечнасць І пайду па аблоках, Падсаджу яе на Млечны, Падцягнуся — і ўжо там. Азірнуся, яна хітра Мне шапне: куды цяпер? Ды куды заўгодна, Мама. Я адчыніў і гэтыя дзверы. -Ну а калі ўслед за намі Стануць вартавыя бегчы? -Мы рассыплемся хвалямі — Не злавіць і не сабраць. -Ну, тады смялей, мой мілы! Не забудзь сваё пяро! І не трать дарэмна сілы, Далей усё будзе лёгка...
Чарнавы пераклад, аўтар яго яшчэ правіць · напісана па-руску