Выдумана яно

Выдумана яно. Скамечана і ў акно міма зубоў, на свет. Лопне? Хутчэй за ўсё не. Шарык з думкаформаў. Як для розуму корм. Неадчувальны і пусты. Цягне суквецці пачуццяў. Вынесена тое, што ссохла, праз душэўнае сопла. Праз спецыяльную шчыліну. Быццам уначы на пасцель сны са стомленага цела цягнуцца строем нясмела. А раніцай і след прастыў. Выдумаў і … забыў.