Вершы з табурэткі · 2026
Падае слова пад цяжарам вагі
Падае слова пад цяжарам вагі,
Чапляючы краем эфір.
Рыфмай праз рыфы міжрадковага прэсу,
Як цукар у прэсны кефір.
Сцэна сустракае; захоплена госці
слухаюць кароткую прамову.
Праз секунды чалавек на памосце
Распаліць халодную печ.
Усе глядзяць, як ён кіруе патокам,
жангліруе ім. Але агонь
лунае, гарэзуе і паліць незнарок
Таго, хто падыме далонь.
Вачам відавочнае скрыла заслона,
ды слёзы — стваральнікі дзірак…
Для слоў, што патокам пад цяжарам вагі
Ляцяць у бясконцы эфір.
Арыгінал · RU
Падает слово под тяжестью веса
Падает слово под тяжестью веса,
Цепляя краями эфир.
Рифмой сквозь рифы межстрочного пресса,
Как сахар в безвкусный кефир.
Сцена встречает; восторженно гости
внимают, короткая речь.
Секунды спустя человек на помосте
Раздует холодную печь.
Все смотрят как он управляет потоком,
жонглирует им. Но огонь
витает, резвится, и жжёт ненароком
Того, кто поднимет ладонь.
Очам очевидное скрыла завеса,
но слёзы – создатели дыр…
Для слов, что потоком под тяжестью веса
Летят в бесконечный эфир.