Калі няма калі

Калі няма калі зазірнуць унутр — потым не абысціся без болю. Каб акінуць усё гэта начынне — не хапае адной сілы волі. Ну вось глянуў, ціхенька, мімаходзь, па версе, паласнуўшы заточкай. Хутка хаваецца лязо ў вусцілку. Пачынае балець абалонка. Але не так, каб уся і адразу. Ачагамі, то тут, то там то. Гэта першая: «Лёгкая фаза». Далей — больш. Смяротнае сальта. Выбівае ў цела апоры, прымушаючы прачнуцца розум. Нежаданне рвецца, з напорам, узяць усё ў рукі за некалькі сутак. Потым цягнецца ланцуг супадзенняў: касякі на працы, з сябрамі. Пасля некалькіх моцных падзенняў фаза два: «Бясконцыя ямы». І вось тут ужо без дапамогі блізкіх абысціся не ўдасца бедаку. Ён, не бачачы, крочыць на рызыкі з наскрозь прадзьмутай флягай. Граняў няма, і без блізкіх няма шанцаў… Ды і чхаць, і на тут, і на там то. Выхад ёсць з канстантнага трансу… Трэцяя фаза: «Смяротнае сальта».