Среди многообразия дорог

Сярод разнастайнасці дарог, Сярод мноства трыумфаў і правалаў Бяжым наперад, не пакладаючы ног, Дзе няма паўсюдных зубаскалаў. Імкненне да нармальнасці — хвароба. З ёй дакладна будзе прасцей выйсці ў людзі Ці хутчэй праціснуцца ў шарэнгу слуг. Не як сыр у масле, а толькі … на блюдзе. Заняволіць сябе, аглухнуўшы навек — Вось ужо лёс, ненашмат лепшы за смерць. Застыць у робе маркі «Чалавек» І ўсміхацца, калі гладзяць супраць шэрсці. З мноства зямных жывых істот Дасталася роля з салідным ганарарам. Залежнасць ад мноства рэчываў З цела ў цела льецца ў шумных барах. І душы, як у Гогаля, — мёртвыя, Над імі ўжо не ўладны свет Гасподні. Не модны курс на праведнасць, на жаль, І ў трэндзе толькі паток зялёных соцень. Сярод разнастайнасці дарог Не згубі толькі тую, што ад сэрца. Тапчы, пакуль не стопчаш сто ботаў, Калі дойдзеш — здымі, пастаў ля дзверцаў.

Pośród mnogości dróg, Pośród mnóstwa triumfów i porażek Biegniemy naprzód, nie szczędząc nóg, Tam, gdzie nie ma wszędobylskich prześmiewców. Dążenie do normalności — przypadłość. Z nią na pewno łatwiej wyjść na ludzi Albo wcisnąć się szybciej w szereg sług. Nie jak pączek w maśle, tylko … na półmisku. Zniewolić siebie, ogłuchnąwszy na wiek — Oto los, niewiele lepszy od śmierci. Zastygnąć w drelichu marki «Człowiek» I uśmiechać się, gdy głaszczą pod włos. Spośród mnóstwa ziemskich żywych istot Przypadła rola z solidną gażą. Zależność od mnóstwa substancji Z ciała w ciało leje się w głośnych barach. I dusze, jak u Gogola, — martwe, Nad nimi już nie włada światło Pańskie. Niemodny kurs na prawość, niestety, I w trendzie tylko strumień zielonych setek. Pośród mnogości dróg Nie zgub tylko tej, co płynie z serca. Depcz, póki nie zedrzesz stu par butów, Gdy dojdziesz — zdejmij, postaw u drzwiczek.

Among the multitude of roads, Among countless triumphs and failures We run ahead, working our feet to the bone, Where there are no ever-present mockers. The urge for normality is a disease. With it, it's surely easier to make your way in the world Or squeeze faster into the ranks of servants. Not living in clover, just … on a platter. To enslave yourself, gone deaf forever — Now that's a fate not much better than death. To freeze in overalls branded «Human» And smile when they stroke you the wrong way. Of all the multitude of earthly living beings We got a role with a hefty fee. Dependence on a multitude of substances Pours from body to body in noisy bars. And souls, like Gogol's, are dead, The Lord's light no longer has power over them. The course toward righteousness is out of fashion, alas, And all that's trending is a stream of green hundreds. Among the multitude of roads Just don't lose the one that comes from the heart. Tread until you've worn out a hundred boots, When you arrive — take them off, set them by the door.