Вершы з табурэткі · 2022
Размова дваіх
Размова дваіх — як сакральная споведзь,
Пытанне душы чакае адказу.
Не з кожным адчуваеш так, што часу няма.
А калі знойдзеш — узносішся да неба.
З цыгарылай сядзець ціха на воблаку,
Узгадваючы ўчынкі мінулага года.
У марах плаваць, думаць пра будучыню,
Што з вялікім шчасцем крочыць да старасці.
Так сядзець, маўчаць, ні пра што не турбавацца.
Усміхацца без ніякіх на тое прычын.
Пачуць шэпт гэтай доўгай паўзы,
Забыць пра існаванне ўсёй Зямлі.
Спыні гэта, спыні час назаўсёды!
Бясцэннае тое, у чым няма фальшу…
Калі можна твар у твар, але без маскі.
Гэта відавочны прыклад Божай ласкі.
Арыгінал · PL
Rozmowa dwóch
Rozmowa dwóch to jak sakralna spowiedź
Pytanie duszy czeka na odpowiedź.
Nie z każdym czujesz tak że czasu nie ma.
A jeśli znajdziesz - wznosisz się do nieba
Z cygarką siedzieć cicho na obłoku
Przypominając czyny ubiegłego roku.
W marzeniach pływać, dumać o przyszłości
Co z wielkim szczęściem kroczy ku starości.
Tak siedzieć, milczeć, się nie martwić niczym.
Uśmiechać się bez żadnych na to przyczyn.
Usłyszeć szept tej pauzy długotrwałej,
Zapomnieć o istnieniu Ziemi całej.
Zatrzymaj to, zatrzymaj czas na zawsze!
Bezcenne to co nie zawiera fałszu…
Gdy można twarzą w twarz ale bez maski.
To przykład oczywisty boskiej łaski