Wiersze z taboretu · 2026
Pokaż im swoją twarz
Pokaż im swoją twarz.
Nie dla sławy, przemyślanego rymu.
Niech będzie oklepana jak jajko,
Roztrzaskana w drzazgi o rafy.
Tyle osobistego pokazałem:
Zbierałem jak kinderki do słoika.
To miejsce — wielka sala kinowa.
Patrząc w was, zrozumiałem: na nice.
Nie inaczej. I tylko tak.
Teczka spisanych obserwacji.
Grad opinii, stały kontakt,
Sensów z uczuciami wieczna walka.
Pokaż się, to tylko warstwa.
Co za nią — od dawna wiadomo.
Nie bezosobowy. Zwykły. Ziemski.
Bądź dobry, zrób ludziom przyjemność.
Oryginał · RU
Покажи им своё лицо
Покажи им своё лицо.
Не для славы, продуманной рифмы.
Пусть избитая как яйцо,
Разнесённая в щепки о рифы.
Столько личного показал:
Собирал словно киндеры в банку.
Это место — большой кинозал.
Глядя в вас, осознал: наизнанку.
Не иначе. И только так.
Наблюдений записанных папка.
Мнений град, постоянный контакт,
Смыслов с чувствами вечная схватка.
Покажись, это просто слой.
Что за ним уж давно понятно.
Не безликий. Обычный. Земной.
Добр будь, сделай людям приятно.