Мае мовы
← Усе вершы

Вершы з табурэткі · 2022

Думаючы, што трэба зрабіць на заўтра

Думаючы, што трэба зрабіць на заўтрашнія дні, Я спрабую быць кімсьці іншым, хто проста ідзе за голасам сэрца, і яго адмераны стук нагадвае дзейнічаць, пакуль іншыя сядзяць. Ты гатовы ісці, але цябе трымае звычка, як клей. Цела льва — з сэрцам зайца ўнутры. Шукаеш лёгкага выратавання ад праблем. Вечна ў пастцы вечных спакус. Страх быць нікім і нідзе — мы ўваходзім сюды з плачам і голыя, Забываючы, што шчасце — гэта стан розуму, І ты сам той, хто вырашае быць сляпым. Шукаем адказы, але не іх сэнс. Занадта шмат дзірак і няма часу іх залатаць. Беззаганнасць — як самы непажаданы кашмар. Вялікі хлус унутры шэпча: «Гэта так несправядліва». Дыхай, кахай і служы! Вось сутнасць шчасця. Няважна, як цяжка, — ты мусіш вывучыць усе ўрокі. Назаўсёды заставайся маладым, з вачыма, поўнымі запалу. Вось ключ да ідэальнага сеансу жыцця.
Чарнавы пераклад, аўтар яго яшчэ правіць · напісана па-англійску