Вершы з табурэткі · 2026
Вочы, вылупленыя ў бездань
Вочы, вылупленыя ў бездань.
Прамяні, выпушчаныя лучынай.
Не выказаная яўна прычына
Пад прыбранай маскай.
Унутры пустэча. Нудна.
Не трэба маўчаць? Трэба?
Патушаная душа. Душна.
Але трэба дыхаць. Трэба.
І злавацца на памяць, лічбы,
Быццам і няма ўжо сэнсу.
Успаміны занадта слабыя,
У якіх ёсць мы, як бы.
Мясціны далёкіх краін нейкіх
Як кнігу гартаюць павекі.
Музеі і шумныя пабы.
І мы каля іх, як бы.
Мы самі, як гэтыя старонкі,
Пашарпаныя. Новыя твары
На іх трапляюць усё радзей.
А старыя — памяць адрэжа.
Задумлівасць з гадамі вышэй.
Менш слухаючы, больш чуеш.
Прыкметней жыцця выбоіны.
З гадамі мудрэем, як бы…
Арыгінал · RU
Глаза, выпученные в пучину
Глаза, выпученные в пучину.
Лучи, выпущенные лучиной.
Не выраженная явно причина
Под выряженной личиной.
Внутри пустота. Скучно.
Не нужно молчать? Нужно?
Потушенная душа. Душно.
Но нужно дышать. Нужно.
И злиться на память, числа
Как будто и нет уж смысла.
Воспоминания слишком слабы,
В которых есть мы, как бы.
Места дальних стран неких
Как книгу листают веки.
Музеи и шумные пабы.
И мы возле них, как бы.
Мы сами как эти страницы
Потрёпаны. Новые лица
На них попадают всё реже.
А старые – память отрежет.
Задумчивость с возрастом выше.
Меньше слушая, больше слышишь.
Заметнее жизни ухабы.
С годами мудреем, как бы…